نکات کلیدی
- احراز هویت دو مرحلهای یکی از تدابیر امنیتی است که با فعال سازی آن، برای دسترسی به اکانت نیاز به طی کردن دو مرحله احرازهویت خواهید داشت.
- هدف احرازهویت دو مرحلهای، ارتقای سطح امنیت حسابهای آنلاین از جمله والتهای کریپتو است.
- با وجود مزایای احرازهویت دو مرحلهای، این راهکار هم مصون از خطا نیست و کاربران باید مراقب تهدیدات امنیتی بالقوه باشند.
احرازهویت 2 مرحلهای چیست؟
احرازهویت دو مرحلهای یک سیستم امنیتی است که برای دسترسی به حسابهای کاربران، دو روش احرازهویت مجزا را الزامی میکند. این فرایند برای پیشگیری از دسترسی غیرمجاز به حسابهایی طراحی شده که هکرها تنها موفق به سرقت رمز آنها شدهاند. دو فاکتور مورد استفاده در احرازهویت مرحلهای شامل یک فاکتور دانستنی مثل رمز یا پین کد و یک فاکتور داشتنی مثل یک کارت هوشمند، توکن امنیتی یا دستگاه موبایل هستند.
ایده پشت این روش این است که اگر هکری موفق به سرقت رمز عبور کاربر شد، برای دسترسی به حساب کاربر باز هم نیاز به یک فاکتور دیگر داشته باشد. در نتیجه، خطر دسترسی غیرمجاز کاهش پیدا میکند چون دسترسی مهاجمان به فاکتور دوم بسیار سخت خواهد بود.
اهمیت فاکتور دوم در امنیت سایبری
در دنیای ارزهای دیجیتال، امنیت اهمیت بسیار زیادی دارد. معمولاً اکسچنجها و والتهای کریپتو به دلیل ارزش زیاد آنها و ماهیت ناشناس ارزهای دیجیتال، هدف حملات سایبری هستند. اضافه شدن لایه دوم اعتبارسنجی، میتواند سطح امنیت را ارتقاء داده و دسترسی هکرها را به حسابهای کاربران سختتر میکند.
معمولاً در پلتفرمهای ارزهای دیجیتال از احرازهویت دو مرحلهای استفاده میشود و راهکارهای متداول عبارتند از: ارسال کد با پیامک، تولید کد با اپلیکیشن موبایلی مخصوص، احرازهویت بیومتریک (مثل تشخیص چهره یا اثرانگشت) و غیره.
انواع مختلف احرازهویت 2 مرحلهای
احرازهویت دو مرحلهای انواع مختلفی دارد که هر کدام از نظر سطح امنیت و راحتی متفاوت هستند؛ از جمله:
- ارسال پیامک: در این روش، کاربران کد را از طریق پیامک دریافت میکنند و باید برای تکمیل فرایند لاگین، آن را وارد کنند. امنیت این روش نسبت به سایر روشها کمتر است چون امکان شنود پیامک وجود دارد.
- اپلیکیشنهای احرازهویت موبایلی: کاربران میتوانند اپلیکیشنهای مخصوص موبایلی را دانلود کنند که کدهای یک بار مصرف تولید میکنند. این اپلیکیشنها با سرورها همگام سازی شده و کدها را به صورت تصادفی در فواصل زمانی مشخص تولید میکنند.
- کدهای ایمیلی: کاربران باید برای تکمیل فرایند لاگین، یک کد یک بار مصرف را وارد کنند که به آدرس ایمیل آنها ارسال میشود.
- توکنهای امنیتی سختافزاری: این دستگاههای فیزیکی کد یک بار مصرف میکنند یا دکمههایی دارند که میتوان برای احرازهویت، آنها را فشرد. برخی از این دستگاهها قیمت بالایی دارند اما سطح امنیت آنها بالاست.
- احرازهویت بیومتریک: کاربران میتوانند از طریق احرازهویت بیومتریک هم شناسایی شوند؛ از جمله با اسکن چهره یا اثر انگشت.
محدودیتهای احرازهویت 2 مرحلهای
هدف احرازهویت دو مرحلهای، ارتقای سطح امنیت است اما این روش هم کامل و بدون مشکل نیست. هکرهایی که به فاکتورهای احرازهویت دسترسی پیدا کنند، میتوانند وارد حساب کاربران شوند. فیشینگ، بدافزار و طی کردن فرایند بازیابی اکانت از جمله روشهای به دست آوردن فاکتورهای احرازهویت هستند. هکرها میتوانند پیامکهای مورد استفاده در احرازهویت را هم شنود کنند. علیرغم این محدودیتها، احرازهویت دو مرحلهای میتواند سطح امنیت را افزایش دهد و فعال کردن آن برای همه کاربران توصیه میشود.
